سؤال ميكنند چرا اينهمه اختلاف در فتوا ؟ اين مردم از يك نكته غافل مانده اند و يك موضوع را نفهميده‌اند . نكته اينكه مجتهدين با تمام مقامات علمى خود و با سعى و تلاش در اجتهاد و استنباط احكام شرعى معصوم نيستند و جايز الخطا مىباشند و در اين مورد بين مجتهدين و متخصصين هيچ تفاوتى وجود ندارد و انسان چه مومن و چه كافر از خطا و سهو و غفلت خالى نيست مگر اينكه بمرتبه عصمت رسيده باشد مانند انبياء ( ع ) موضوع مهم اينكه فتاوى مجتهدين را كه در علم فقه مذكور است به همين تفصيل و بيان نه در قرآن مجيد آمده است و نه در سنت نبوى ( ص ) ، و نه به همين تفصيل معقد اجماع و مورد قياس ( و يا حكم قطعى عقل ) قرار گرفته است بلكه انچه در قرآن و سنت امده است گاهى كليات است كه تطبيق انها بر موارد انها محتاج به اعمال نظر و اجتهاد است و اجتهاد يك امر ضرورى و محسوس نيست بلكه يك امر نظرى است كه گاهى صحيح مىباشد و گاهى بخطا ميرود ولى با عدم تقصير هر دو فرض مستحق اجر و ثواب مىباشد هر چند طبق يك حديث فرض اول - مجتهدين مصيب - دو اجر دارد و اجتهاد اشتباه موجب يك اجر است . بلى اجتهاد اوردن آب از چشمه نيست بلكه غذا پختن است كه بايد مقدار روغن و اب و گوشت و غيره معين باشد تا اينكه غذا شود و كم‌اب و پراب نشود و نيز خام نماند و يا نسوزد و البته كه در اين اندازه‌گيرى نظرها گوناگون مىشود .